Allegorie auf die Lage der Niederlande, gewidmet Großbritannien, Wilhelm III. König von und Schottland und Irland Erbstatthalter der Niederlande (1650-1702)

Auf Denkmalsockel vorn oben links: "Ger. Laires Fecit". Auf Medaillon zwischen Buchseiten: "Willh. Heinr. Aur. / Patri Patriae". Auf dem Sockel unter dem Buch: "Batavje aangerand, gefolch, gesleurd, bespot: / Vraagt Jupiter, vol druk, nad' uitflag van haar lot, / Die 't geen wel ecr gebeurde aan Dafne en Koronis, / Vertoonende aanwyst wat het hoog besluit der Goon is." Auf den Buchseiten oben links: "1.e (e über den Punkt gestellt) boek 10.e (e über den Punkt gestellt) Fab..." und oben rechts: "2.e (e über den Punkt gestellt) boek 8. Fab. Ovid". Text unten links: "De Fabel van / Apollo en Dafne / Apol, de God van't Licht, in heete lust ontsteehen / Op schoone Dafne, des Riviergoods Peneus kind, / Vervolgt de vlugtige, om bemind, of onbemind. / De Maagt te schaaken door geweld, of minne streeken. / Zy moede, en mat, houd stand, al schreyende, en besweeken, / Tot haar de vader in die droeve toe stand vindt. / Haar in een Lauwerboom verschept. Apol ontzind / Zyn toomelooze drift, vol spyt en toorn, doet breeken. / Dys wordtge, ô Neerland, reeds gevlugt tot aande vecht, / von Willem Henrik niet allen weêr opgerecht; / Maar schiet uw wortels diep in de aarde, en draagt Laurieren. / Daar uwe Helden't vuur des Bliksems van Bourbon, / Door zyne Vleyers korts geleeken by de zon. / Mee' tarten, en te recht hun kruinen mee versieren." Rechts unten: "De Fabel van Neptuns en Koronis. / Neptuin de Zeegod hat met heimlyke laagen. / Lang op de kuisheid van Koronis toegeleid, / Hoe wel vergeefs, dies hy van spyt en geiligheid / Vervoert, aan't eem zaam strand bestaat haar na te jaagen / De bange vlugt en kermt; maar niemand hoort haar klaagen, / Dan Pallas, die de Maagt ver andert, wylze schreit, / In eene kraay, haar lyf met veêren overspreidt, / En zyne hoop verschept in spyt, berouw en knaagen."